Πριν λίγες μέρες ο νέος Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου κ. Μιχάλης Κόκκινος επισκέφθηκε επίσημα τη Σύμη και παραχώρησε συνέντευξη εφ' όλης της ύλης στην SymiGreece.com.

Δημοσιεύουμε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξη του κ. Κόκκινου, περίληψη της οποίας θα αναδημοσιευθεί στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ της Σύμης.



ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΥΜΙΑΚΟ ΤΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

Αναλάβατε το Γενικό Νοσοκομείο της Ρόδου πριν από μερικές εβδομάδες σε μια δύσκολη περίοδο. Ποιές είναι οι πρώτες σας εντυπώσεις;

Είναι αλήθεια ότι ανέλαβα το νοσοκομείο σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Τυπικά ξεκίνησα στις 20 Απριλίου αλλά ουσιαστικά πήγα στο νοσοκομείο από αρχές Μαρτίου και ζήτησα από τον Διοιηκητή τον προηγούμενο να μου παραχωρήσει ένα γραφείο κι εγκαταστάθηκα εκεί προκειμένου ν’ αρχίσω να βλέπω πως είναι η λειτουργία και να μπορέσω να μπω στην ουσία των πραγμάτων.

Όπως γνωρίζετε το νοσοκομείο της Ρόδου δεν είναι μόνο η Ρόδος. Είναι το Κέντρο Υγείας Αρχαγγέλου, το Κέντρο Υγείας Έμπωνα, τα πολυδύναμα ιατρεία σε όλα τα χωριά, είναι το κέντρο υγείας Καρπάθου και τα πολυδύναμα ιατρεία της Κάσου, της Σύμης, του Καστελορίζου, της Τήλου και της Χάλκης. Έτσι λοιπόν το project που λέγεται γενικό νοσοκομείο Ρόδου δεν είναι τόσο απλό γιατί εκτείνεται στα νησιά. Αυτό το κάνει ιδιαίτερο, το κάνει και μαγικό.

Δεν σας κρύβω ότι επειδή η καταγωγή μου είναι από νησί, κατάγομαι από τη Νίσυρο, έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία. Η δε σύζηγός μου έχει και μια καταγωγή απ’ τη Σύμη άρα υπάρχει και μια ιδιαίτερη ευαισθησία ως προς τη Σύμη. Ο προπάπους της ήταν Συμιακός ο οποίος έφυγε στα μικρά του χρόνια και ήρθε στη Ρόδο και τελικά έμεινε η οικογένεια εκεί. Η νησιωτικότητα είναι κάτι το οποίο γνωρίζετε όλοι, είναι κάτι το οποίο έχει χιλιοειπωθεί, είναι κάτι το οποίο τελικά η κεντρική εξουσία μέχρι σήμερα δεν το ‘χει λογαριάσει καθόλου. Είναι καιρός λοιπόν να γίνουν κάποιες προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση για να μην μένει κενό γράμμα σαν μια λέξη σαν μια φράση σε κάποια κείμενα ευρωπαϊκά ή σε κάποια κείμενα ελληνικά, εννοώ θεσμικά.

Και ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. Να προσπαθήσω εγώ τουλάχιστον με ό,τι δυνατότητες μου δίνεται στη δουλειά που έχω αναλάβει να μπορέσω να βάλω ένα λιθαράκι σε αυτήν την ιστορία. Να μπορέσω να κάνω το Συμιακό, όχι μόνο τον κάτοικο αλλά και τον επισκέπτη και χωρίς να θέλω να διαχωρίσω με ενδιαφέρει ο κάτοικος για το χειμώνα ο οποίος μένει και σίγουρα μεγαλώνει το άγχος μου κι η αγωνία μου το καλοκαίρι που είναι τόσοι επισκέπτες. Θέλουμε για τον επισκέπτη να παρέχουμε τις καλύτερες δυνατές -με τις δυνατότητες που έχουμε- υπηρεσίες υγείας και από κει και πέρα θέλουμε και για τον μόνιμο κάτοικο να του δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που να μείνει στο νησί και το χειμώνα. Αυτά όλοι οι προκάτοχοί μου τα ήθελαν, όπως και οι διάφοροι υπουργοί που πέρασαν απ’ το συγκεκριμένο υπουργείο. Θέλησαν να τα βάλουν σε μια σειρά, αλλά ίσως λόγω των συνθηκών ίσως λόγω της ατολμίας πολλά πράγματα δεν έχουν γίνει.

ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ 5 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗ ΣΥΜΗ... ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ 5 ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Ας μιλήσουμε λοιπόν πιο συγκεκριμένα για τη Σύμη. Γνωρίζετε τα προβλήματα που έχουμε εδώ με πρώτο και κύριο το θέμα της έλλειψης προσωπικού. Η Σύμη αυτή τη στιγμή έχει μείνει με 5 άτομα ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, με κενές θέσεις που περιμένουν νέα προκύρηξη και διαδικασία 1-1.5 χρόνο μέσω ΑΣΕΠ. Τι ενέργειες θα κάνετε σαν νοσοκομείο για να βελτιωθεί η κατάσταση;

Ακριβώς μου μεταφέρερτε το πρόβλημα το οποίο ανέλαβα. Ανέλαβα ένα νοσοκομείο με τα παραρτήματά του, με τα νησιά του, με μείον 100 άτομα προσωπικό. 20 άτομα φύγαν τον Γενάρη, 50 άτομα φύγαν τον Μάιο, 5 μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου, και 30 έφυγαν μέσω του Γαληνού στο τέλος Μαΐου. Είναι αλήθεια ότι δυστυχώς το θεσμικό πλαίσιο της χώρας είναι παλιό είναι δισκίνητο και πρέπει ν ‘αλλάξει. Εμένα ο ρόλος μου είναι να πιέζω προς αυτή την κατεύθυνση και αυτό κάνω από την πρώτη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων μου. Από κει και πέρα μέσα στα πλαίσια που μου δίνονται στην κατά γενική ομολογία χειρότερη περίοδο που πέρασε ποτέ το νοσοκομείο της Ρόδου προσπαθώ όχι μόνο να μπορέσω να καλύψω τα κενά του ώστε να λειτουργήσουμε αξιοπρεπώς αλλά να κάνουμε και ένα δυο μεγάλα βήματα σημαντικά προς το μέλλον.

Μέσα σ’ αυτήν την κατεύθυνση προχωρήσαμε -δυστυχώς γιατί αυτήν τη δυνατότητα είχαμε με βάσει τον υπάρχοντα οργανισμό λειτουργίας του νοσοκομείου- να ζητήσουμε από την περιφερειακή διοίκηση που λέγεται ΥΠΕ να ζητήσει στο αίτημά της προς το υπουργείο να προκηρυχθούν 60 θέσεις για πρώτη φορά στην ιστορία αυτής της οντότητας που λέγεται γενικό νοσοκομείο Ρόδου. Εμείς ζητήσαμε την προκύρηξη 80 θέσεων, 60 πήραμε, αναλογικά πήραμε τις περισσότερες θέσεις από κάθε περιφέρεια τουλάχιστον ως προς το χαρτί που έφυγε για το υπουργείο. Ελπίζω ότι το υπουργείο θα δει το αίτημα μας με βάση αυτό που είπα, την αρχή της νησιωτικότητας, και θα καταλάβει τις ανάγκες μας προκειμένου να προκυρήξει αυτές τις 60 θέσεις. Νομίζω ότι όταν γίνει αυτό θα είμαστε πλήρως καλυμμένοι και θα μπορέσουμε να λειτουργήσουμε με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας γιατί το γεγονός ότι έχουμε τόσα άτομα προσωπικό δεν σημαίνει ότι παρέχουμε υπηρεσίες υγείας χαμηλότερου επιπέδου απ΄ότι παρείχαμε πριν που είμασταν περισσότεροι αλλά αυτό εξαρτάται και οφείλεται αποκλειστικά στο προσωπικό.

Αυτό το βλέπετε ξεκάθαρα κι εδώ στη Σύμη. Βλέπετε τον αγώνα που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι που κρατάνε αυτό το οικοδόμημα. Φανταστείτε λοιπόν ότι τους αντίστοιχους 5 σε εισαγωγικά και αναλογικά έχουμε για να κρατήσουμε ένα τεράστιο νοσοκομείο με τους τουρίστες, με τις κλινικές. Έχουμε μονάδα εντατικής θεραπείας, νευροχειρουργικό τμήμα, αγγειοχειρουργικό τμήμα, καρδιολογικό τμήμα, μονάδα καρδιολογική, δηλαδή μπορούμε να καλύψουμε πια και τα επείγοντα περιστατικά που μας στέλνει το ΕΚΑΒ, περιστατικά που άλλες εποχές πηγαίναν αλλού. Όταν βελτιώσουμε δε και τη συνενόηση που έχουμε με το ΕΚΑΒ η οποία ήτανε σε όχι τόσο καλό επίπεδο τα προηγούμενα χρόνια θεωρώ ότι θα βελτιώσουμε και την παροχή υπηρεσιών υγείας.

Θα μπορούσε επίσης να μας δωθεί η δυνατότητα να πάρουμε και επικουρικούς. Οι επικουρικοί είναι ένας θεσμός σύμφωνα με τον οποίο το νοσοκομείο με ίδια έσοδα μπορεί να πάρει επικουρικό προσωπικό. Όμως για λόγους τους οποίους για μένα είναι δυσνόητοι για νοσοκομεία νησιωτικά ορίζεται ένα πλαφόν στους επικουρικούς που μπορείς να πάρεις στο 1.5% των ιδίων σου εσόδων. Άρα λοιπόν εμείς έχουμε εξαντλήσει από καιρό το ποσοστό αυτό και έχουμε ζητήσει την αύξησή του λόγω της νησιωτικότητας.

ΟΣΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΚΥΡΗΞΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΘΟΥΝ ΚΙΝΗΤΡΑ ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ

Πέρα όμως από τις προκυρήξεις θέσεων υπάρχει και το θέμα των κινήτρων για να έρθει ένας γιατρός σ’ ένα νησί όπως η Σύμη.

Έτσι ακριβώς είναι και έχω ανάγκη τη στήριξη απ’ την κεντρική εξουσία. Κι αυτό είναι σημαντικό. Όσες θέσεις και να προκυρήξουν πρέπει να δωθούν κίνητρα στους γιατρούς για να ‘ρθουν εδώ. Έχω διαβεβαιώσεις από τη διοίκηση της ΥΠΕ ότι έχουν γίνει από τους εισηγητές του νέου νομοσχεδίου εισηγήσεις προς την κυρία υπουργό και στο νέο νομοσχέδιο θα έχουμε κίνητρα, θα έχουμε διπλασιασμό των μορίων, για να ρθουν οι γιατροί εδώ. Άρα αν συμβεί κι αυτό θα έχουμε τη δυνατότητα να αισιοδοξούμε ότι θα καλυφθούν οι θέσεις. Οπότε είναι κάτι το οποίο το περιμένω με ιδιαίτερη αγωνία.

Προβλέπονται θέσεις για το ιατρείο της Σύμης από αυτές τις 60 που θα προκυρηχθούν;

Ναι είναι όλες οι ειδικότητες που είναι κενές για το ιατρείο της Σύμης. Με βάσει τον παλιό οργανισμό λειτουργίας. Όλες οι ειδικότητες λοιπόν που έχουν κενωθεί αυτή τη στιγμή έχουν ζητηθεί και υπάρχουν στην πρόταση της ΥΠΕ προς το υπουργείο.

Δηλαδή μιλάμε για παιδίατρο, δεύτερο αγροτικό γιατρό, χειριστή ακτινολογικού και μαία;

Ναι αυτές είναι οι θέσεις τις οποίες ζητήσαμε και οι οποίες δέχτηκε η ΥΠΕ και έχουν ζητηθεί απ’ το υπουργείο.

Παράλληλα κάναμε ένα αίτημα για να καλύψουμε δύο εποχικές θέσεις πέραν των θέσεων που σας είπα προηγουμένως, για νοσηλεύτρια και οδηγό ασθενοφόρου στο οποίο όμως δεν είχαμε καμία απάντηση. Το πρόβλημά είναι ότι δεν υπάρχει γενικότερα θεσμικό πλαίσιο. Εννοώ ότι λήξαν οι 50 θέσεις, 50 θέσεις ορισμένου χρόνου ιδιωτικού δικαίου οι οποίες προκηρύχθηκαν με τον ΑΣΕΠ, και τώρα ετοιμάζεται νέα προκύρηξη για μόνιμο προσωπικό οπότε το υπουργείο ασχολείται μόνο μ’ αυτό.

Έτσι καταφέραμε και εντάξαμε τον οδηγό και τη νοσηλεύτρια στο πρόγραμμα Γαληνός.

ΘΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ

Για πόσο καιρό;

Θα το τραβήξουμε μέχρι εκεί που πάει και εκεί που πάει είναι 31/12 που τελειώνει η θητεία της Νομαρχίας. Έχει λοιπόν δωθεί μια πρώτη παράταση μέχρι το τέλος Αυγούστου με δυνατότητα περεταίρω παράτασης μέχρι 31/12 και για τις δύο θέσεις.

Αλλά η ανανέωση των συμβάσεων θα γίνεται κάθε μήνα;

Ναι ουσιαστικά η ανανέωση θα γίνεται κάθε μήνα όσο θα δίνει η κεντρική εξουσία λεφτά οπότε καταλαβαίνετε ότι κάθε 15 του μηνός θα ξεκινούμε την πίεση να βρεθούν λεφτά για τον επόμενο μήνα και ου το καθ’ εξής. Είχα βέβαια τις διαβεβαιώσεις ότι κι η Νομαρχία θα συνδράμει σε περίπτωση που η κεντρική εξουσία σταματήσει να δίνει χρήματα ως προς αυτό.

Αξίζει ένα ευχαριστώ στο Νομάρχη γιατί μπόρεσε να λειτουργήσει σε συνεργασία μαζί μας και με την ΥΠΕ αυτό το μηχανισμό γιατί δεν υπήρχει άλλη δυνατότητα και με μείον τόσους ανθρώπους θα είχαμε πρόβλημα καλύψεως βαρδιών. Έτσι λοιπόν λειτουργούμε σε δύσκολες συνθήκες αλλά λειτουργούμε καλά με την ιστορία του Γαληνού.

ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠ΄ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΕΙ ΒΓΑΖΕΙ ΕΝΑ ΠΑΘΟΣ

Επισκευθήκατε σήμερα τα δύο ιατρεία και είχατε και σύσκεψη στο Δημαρχείο. Πως πήγαν οι συναντήσεις;

Σήμερα πήγα, είδα το ιατρείο κάτω στο Γιαλό, είδα το ιατρείο πάνω στο Χωριό, μίλησα μαζί τους, συγκινήθηκα πραγματικά απ΄τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των ανθρώπων εδώ, αυτών των 5 που είναι και κρατούν το οικοδόμημα που λέγεται Πολυδύναμο Ιατρείο Σύμης και λειτουργεί απρόσκοπτα με υψηλό επίπεδο παροχής υπηρεσειών χάρις στην αυτοθυσία στην αφοσίωση και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι αυτοί το λειτούργημά τους. Πραγματικά αξίζει να βγάλει κανείς το καπέλο, στην κ. Ανδρουτσοπούλου για τις προσπάθειες που έχει καταβάλει. Είναι κομμάτι απ΄τη ζωή της και καταλαβαίνω όταν μιλάει βγάζει ένα πάθος, αυτό το εισπράττω και είμαι υποχρεωμένος συνειδησιακά να παλέψω μαζί της.

Διαβεβαίωσα ότι τα προβλήματα τα μικρά που μου είπαν θα λυθούν άμεσα με την εποστροφή μας. Το ίδιο κάναμε και στην Κάρπαθο, το ίδιο θα γίνεται και σε όλα τα νησιά της εποπτείας μας και μάλιστα θα γίνουν ενέργειες πιστεύω μέχρι το τέλος του Ιουλίου να έχουμε επισκευτεί όλα τα νησιά. Η Σύμη είναι δεύτερη μετά την Κάρπαθο.

Είχαμε και συνάντηση σήμερα στο Δημαρχείο. Ετέθησαν όλα τα θέματα και τα προβλήματα που απασχολούν τον τόπο στον τομέα της υγείας που εγώ ηγούμαι και ουσιαστικά δώσαμε κάποια νέα για τα οποία κάνουμε συνεχής πιέσεις με έγγραφα, με τηλέφωνα. Όσον αφορά το προσωπικό τα είπαμε, έρχεται το μόνιμο. Ό,τι ισχύει για το νοσοκομείο ισχύει κι εδώ. Αν μας δωθεί η δυνατότητα να πάρουμε περισσότερους επικουρικούς θα φροντίσουμε να ενισχύσουμε τη Σύμη αν μας δωθεί η δυνατότητα -που αυτό το αποκλείω ας μην έχουμε ψεύτικες ελπίδες- να πάρουμε εποχικό προσωπικό, θα ενισχύσουμε τη Σύμη. Αλλά γενικότερα γίνεται και μια προσπάθεια κι από μένα να πιέσω προς την κυρία υπουργό ν’ αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο, να το απελευθερώσει, να το κάνει πιο σύντομο.

Θέσατε κι εσείς το πρόβλημα πριν όταν είπατε για διαδικασίες 1-1.5 χρόνο. Είναι δυνατόν εν έτη 2010 να μιλάμε για τέτοιες διαδικασίες; Δεν μιλάω να πάψει η διαφάνεια που εγκυάται αυτή η ανεξάρτητη αρχή που λέγεται ΑΣΕΠ, μιλάω όμως για επίσπευση των διαδικασιών και ειδικά όταν μιλάμε για δομές υγείας. Έχει ξαναγίνει στο παρελθόν με διαδικασίες αστραπή. Έχουμε ανάγκη γι αυτό.

ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟ ΣΤΗ ΣΥΜΗ

Σχετικά με την αλλαγή του οργανισμού λειτουργίας του ιατρείου της Σύμης, τι ενέργειες γίνονται προς αυτήν την κατεύθυνση;

Η αλλαγή του οργανισμού λειτουργίας είχε προχωρήσει πριν πολλά χρόνια το 2003 αλλά ξαφνικά σταμάτησε το 2004 και παρά το βομβαρδισμό εγγράφων που έκανε η κ. Ανρουτσοπούλου δεν προχώρησε τίποτα. Σήμερα συμφωνήσαμε ότι ετοιμάζεται πλέον ολοκληρωμένη πρόταση απ’ την ίδια για την τροποποίηση και το προχωράμε άμεσα. Και επειδή στην πράξη βλέπεις πολλά πράγματα, αν υπάρχουν ειδικότητες οι οποίες μπορούν ν ‘αλλαχθούν, τότε ν’αλλαχθούν. Επειδή είδα την ανάγκη για ένα καρδιολόγο κοιτάμε μήπως αλλάξουμε μια ειδικότητα η οποία να μην είναι τόσο σημαντική για τη Σύμη και να ζητήσουμε να φέρουμε ένα καρδιολόγο. Φανταστείτε λοιπόν την αλλαγή του οργανισμού λειτουργίας, την προκύρηξη θέσης καρδιολόγου, την μοριοδότηση του ανθρώπου που θα ‘ρθει... φαντάζομαι ότι θα έρθει.

Σε τι χρονικό ορίζοντα βλέπετε την υλοποίηση της αλλαγής του οργανισμού λειτουργίας και την προκύρηξη των νέων θέσεων;

Άμεσα θα γίνουν οι ενέργειες από εμάς και όπως τα πάντα γίνονται με πιέσεις προς την κεντρική εξουσία θεωρώ ότι πιέζοντας θα έχουμε άμεσα μια τέτοια αλλαγή. Θ’ αργήσουμε να το χαρούμε όμως γιατί θα πρέπει να ενεργοποιηθεί σε μια μεταγενέστερη προκύρηξη η οποία προφανώς δεν τη βλέπω πριν από τον ενάμισυ χρόνο που θα ‘ρθουν οι προηγούμενοι. Όμως εργαλείο υπάρχει.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΗ

Απ’ ότι φαίνεται η κατασκευή του νέου ιατρείου θα ξεκινήσει και υπήρχαν κάποιες σκέψεις για μετατροπή του σε Κέντρο Υγείας. Είναι κάτι τέτοιο εφικτό και θα υποστηριχθεί από το Νοσοκομείο;

Τα νέα από το ΕΣΠΑ ήταν καλά και για τη Σύμη με μια περικοπή αλλά νομίζω ότι το ποσό είναι αρκετό και προχωράμε στην κατασκευή του νέου ιατρείου.

Νομίζω το να μιλάμε για Κέντρο Υγείας είναι πρόωρο για να μιλάμε με ανοιχτά χαρτιά. Η Κάρπαθος ας πουμε που έχει περισσότερους κατοίκους και είπα ναι να κάνουμε ένα Κέντρο Υγείας – Νοσοκομείο. Οι Καρπάθιοι ζητούσαν περισσότερα κρεβάτια αλλά είπα ότι ένα μαζεμένο οικοδόμημα με τη δυνατότητα να φιλοξενήσει 25 περίπου ανθρώπους είναι αρκετό για την Κάρπαθο.

Φαντάζομαι ότι στο καινούργιο ιατρείο της Σύμης θα προβλέπεται ODC (One Day Clinic) δηλαδή βραχεία νοσηλεία όχι αυτή που έχουμε σήμερα που υπάρχουν τα κρεβάτια και τα παλεύει ο κύριος Ξανθός πάνω με νύχια και με δόντια. Είπαμε να τ’ αλλάξουμε κι αυτά παρεπιπτόντως γιατί ξέρετε είναι απ’ αυτά που δεν μετακινούνται. Θα φέρουμε κρεβάτια με ρόδες ούτως ώστε να μπορεί να μεταφέρεται ο ασθενής στο ασθενοφόρο το οποίο επιτέλους απ’ ότι έμαθα δρομολογείται με τη δωρεά της κ. Στάη και του κ. Γουλανδρή. Ένα δώρο σημαντικό για τη Σύμη που πλέον θα ανταποκριθεί και στο ρόλο για τον οποίο οι άνθρωποι που το δωρήσανε είχαν στο μυαλό τους. Από κει και πέρα δεν νομίζω ότι αυτή τη στιγμή με τα δεδομένα που υπάρχουν μπορούμε να ζητήσουμε ένα Κέντρο Υγείας – Νοσοκομείο. Επειδή έχω δει πως λειτουργούν τα πράγματα νομίζω ότι θα είναι ευσεβής πόθος αυτή τη στιγμή.

Αλλά μπορούμε αν δούμε αν αυτό που έχουμε εντάξει στο ΕΣΠΑ να το κάνουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να καλύψει της ανάγκες κέντρου υγείας . Το ν’ αλλάξει ο τίτλος στα χαρτιά είναι το πιο απλό. Σημασία έχει να υπάρχουν υποδομές. Και υποδομές θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε όσο μας περνάει απ’ το χέρι. Φέρνω το παράδειγμα της Καρπάθου. Η Κάρπαθος μου ζητησε οφθαλμίατρο. Δεν υπήρχε τίποτα να λειτουργήσει οφθαλμίατρος. Είπαμε λοιπόν να υπάρχει ένα κληροδότημα στο νοσοκομείο –το οποίο έγινε σήμερα εδώ στη Σύμη με κάποια τηλέφωνα που είχα- για να πάρουμε τα υλικά και να μπορούν να πηγαίνουν έστω περιστασικά κάποιοι οφθαλμίατροι στην Κάρπαθο να κάνουν αυτή τη δουλειά.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ EΧΟΥΝ ΖΩΡΗΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ

Θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και στη Σύμη, δηλαδή το να έρχονται περιστασιακά γιατροί συγκεκριμένων ειδικοτήτων;

Ό,τι μπορούμε με τα μέσα που έχουμε είναι δεδομένο ότι θα το λειτουργήσουμε και τέτοιες δυνατότητες επισκέψεων κάποιων ειδικοτήτων που η κ. Ανδρουτσοπούλου και ο κ. Ξανθός θα μας πουν ότι χρειάζονται θα το κάνουμε και αυτό. Ή η δυνατότητα να παρέχουμε κάποια υλικά, κάποια αντιδραστήρια μου ζήτησε ο κ. Ξανθός. Του είπα ότι παρότι τα συγκεκριμένα δεν υπάρχουν στη σύμβαση θα πρέπει να βρούμε τρόπους να ξεγελάμε που και που το σύστημα για να μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τα νησιά και να κάνουμε τη ζωή πιο εύκολη μια και τα πράγματα με τις προμήθειες έχουν ζωρήσει πάρα πολύ.

Ακουμπάμε κι αυτό το σημείο γιατί το ζητάει η κοινωνία, το ζητάει ο Δωδεκανήσιος. Γινόταν ένα τρελό πανυγήρι με το γεγονός ότι, δεν κατακρίνω, απλά λέω ότι υπήρχε ένα τέτοιο κουβαρδαλίκι που δεν το έχεις ούτε στο σπίτι σου. Δηλαδή κι ο πιο πλούσιος ακόμα φαντάζομαι όταν πηγαίνει σ’ ένα κατάστημα ν’ αγοράσει κάτι ρίχνει μια ματιά στην τιμή. Δε λέει το θέλω το παίρνω πόσο είναι μάλιστα. Αυτό το κουβαρδαλίκι υπήρχε. Λέγαμε θέλουμε ένα βηματοδότη θέλουμε ένα ενδοφακό, θέλουμε ένα γόνατο και δεν ρωτούσε κανείς πόσο κάνει. Αυτό αλλάζει κι αλλάζει δραστικά κι αλλάζει με τεράστιο κόπο απ’ τις διοικητικές υπηρεσίες. Ενέταξα στο παιχνίδι παρά τις δυσκολίες και τους γιατρούς γιατί καλώς ή κακώς οι γιατροί έχουν επαφή με την εταιρία, οι γιατροί μπορούν να καταφέρουν να πετύχουν τις εκπτώσεις εκείνες που έχουμε ανάγκη. Και ξεκινάμε και αυτή την ιστορία ούτως ώστε να μπορούμε να πάρουμε καλής ποιότητας υλικά και φτηνά υλικά. Γιατί το παραμύθι ότι χρωστάμε στις εταιρίες και άρα δεν μας δίνουν φάνηκε στην πρώτη προσπάθεια και το λέω με μεγάλη χαρά γιατί στην πρώτη διαπραγμάτευση την τηλεφωνική που κάναμε προκειμένου να καλύψουμε 5 κατεπείγοντα περιστατικά με βηματοδότη ενώ κάποτε τον αγοράζαμε 7.200, 5.600, 6.800, -5.600 ήταν η καλύτερη τιμή- τον πήραμε 3.850.

Άυτή η νοοτροπία αλλάζει. Γενικότερα αλλάζει η νοοτροπία σ’ αυτή τη χώρα και εμείς δεν μπορούμε παρά να παίξουμε το ρόλο μας σ’ αυτό το θέμα.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ

Τον τελευταίο καιρό κάποιοι μιλάνε για προπάθεια απαξίωσης του νοσοκομείου της Ρόδου. Ισχύει κάτι τέτοιο κι αν ισχύει έχει να κάνει σε τίποτα με τον ανταγωνισμό από τον ιδιωτικό τομέα;

Εγώ δεν θεωρώ ότι ανταγωνίζομαι το ιδιωτικό νοσοκομείο και μη σας φανεί υπεροπτικό αλλά θεωρώ ότι είμαστε το ασφαλέστερο νοσοκομείο στο Νότιο Αιγαίο και νομίζω ότι από πλευράς επιπέδου παροχής υπηρεσειών υγείας παρά τις ελλείψεις μας μας σε προσωπικό είμαστε ιδιαίτερα ψηλά. Είμαστε θεωρώ η κορυφή στο Νότιο Αιγαίο (Κυκλάδες/Δωδεκάνησα) και το λέω εν πάση τιμή. Και αυτό το άκουσα κι αλλού, δεν είναι μόνο δική μου εκτίμηση.

Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει μια ευαισθησία κοινωνική για το νοσοκομείο. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν η υπερπροσπάθεια που κάνει αυτή τη στιγμή το προσωπικό με μείον 70 ανθρώπους, με διπλοβάρδιες, με ρεπό που δουλεύουν οι άνθρωποι αυτοί να μην περνάει στην κοινωνία. Άρα δεν θεωρώ ότι ουσιαστικά υπάρχει κάποιος δάκτυλος γι αυτή την προσπάθεια απλά η ίδια η κοινωνία φωνάζει. Η ίδια η κοινωνία ακούει την κραυγή της αγωνίας της δικιάς μας και τη μεταφέρει στα ΜΜΕ. Ίσως είναι και δικιά μας ευθύνη επικοινωνιακά να περάσουμε ακριβώς αυτό ότι ναι πράγματι έχουμε λίγο προσωπικό ναι πράγματι έχουμε προβλήματα στο σύστημα το οποίο είναι δισκίνητο, είναι σκουριασμένο και πρέπει ν’ αλλάξει, αλλά όχι... παρέχουμε τις καλύτερες υπηρεσίες στο Νότιο Αιγαίο κι αυτό πρέπει να περάσει και στον ντόπιο και στον επισκέπτη.

Όχι δεν αισθάνομαι ότι κυνδινεύουμε από κανέναν και όσο καταφέρνουμε να ξεγελάμε το σύστημα ή όταν καταφέρουμε να πείσουμε το σύστημα ν’αλλάξει θα έχουμε κάνει ένα τεράστιο βήμα μπροστά. Γιατί μιλάμε για σύστημα, η κεντρική εξουσία είναι σύστημα δεν εξαρτάται απ’ την εκάστοτε κυβέρνηση. Ελπίζω αυτή η κυβέρνηση να καταφέρει να το αλλάξει, ν’ αλλάξει αυτά τα γρανάζια να τα λαδώσει να τα κάνει να λειτουργήσουν πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Όταν λοιπόν θα καταφέρουμε ν αλλάξουμε το σύστημα -γιατί είμαι αισιόδοξος άνθρωπος- τότε πια θα λειτουργούμε και με τα ίδια μέτρα και με τα ίδια σταθμά που λειτουργούν στην ιδιωτική υγεία.

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙΜΕ ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΗ ΣΤΑΧΤΗ

Τι γίνεται με τα ιατρικά απόβλητα. Υπάρχει κάποια διένεξη επί του θέματος τον τελευταίο καιρό;

Εμείς σα νοσοκομείο έχουμε σύστημα και επιτροπή ιατρικών αποβλήτων που λειτουργεί παρά τις δυσκολίες από το ίδιο το δημόσιο. Να φανταστείτε ότι εμείς καίμε τα απόβλητά μας και δεν παίρνει το δημόσιο τη στάχτη. Ζητάει 10000 χαρτιά τα οποία κοστίζουν για να πάρει τη στάχτη. Μιλάω για το Δήμο. Όμως εμείς έχουμε απόβλητα, τα παλέυουμε και ετοιμαζόμαστε ν’ αρχίσουμε να μαζεύουμε απ' τα νησιά. Έχουμε κάνει μια πάρα πολύ ακριβή σύμβαση με μια εταιρία η οποία έχει καράβι και θα ξεκινά, θα παίρνει τα ιατρικά απόβλητα κι απ’ τη Σύμη κι απ την Κάρπαθο κι απ το Καστελόριζο κι απ’ όλα τα νησιά, άρα είμαστε ευαισθητοποιημένοι και ως προς το περιβάλλον γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε για τις οικογένειές μας.

ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙZΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΙΜΟΔΟΤΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ

Αυτές τις ημέρες πραγματοποιείται αιμοδοσία στη Σύμη και ίσως να ήρθατε στο νησί και γι αυτό;

Λάβαμε την πρόσκληση του Προέδρου του Πανορμίτη του Μοσκιού ο οποίος νοιάζεται πολύ. Εμείς έχουμε αγκαλιάσει την αιμοδοσία σα νοσοκομείο και παρέχουμε χώρο ειδικά για τους αιμοδότες στο νοσοκομείο και τα κέντρα υγείας και όπου υπάρχουν δραστηριοποιημένοι σύλλογοι. Το αίμα δεν αγοράζεται, το αίμα προσφέρεται. Εσείς εδώ κάνετε μια τεράστια προσπάθεια και έχει σημασία ότι επιλέξαμε να έρθουμε αυτήν την ημέρα και για την επίσημη επίσκεψη στο ιατρείο και για τη συνάντηση με το Δήμαρχο αλλά θέλαμε να είμαστε εδώ και για τις εκδηλώσεις γιατί θέλαμε και να τιμήσουμε και να στηρίξουμε τις προσπάθειες που καταβάλει ο Σύλλογος Αιμοδοτών της Σύμης να συγκεντρώσει αίμα γιατί το ‘χουμε ανάγκη.

OΠΟΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑ… ΤΟ ΒΓΑΖΕΙ ΑΥΤΟ Η ΣΥΜΗ

Τελειώνοντας, πόσο εύκολο είναι για ένα νέο άνθρωπο να αναλάβει την ευθύνη λειτουργίας ενός ολόκληρου νοσοκομείου και να πει στο τέλος της θητείας του ότι τα κατάφερε;

Εγώ ένα πράγμα έχω να πω με σιγουριά και το λέω εν πάση τιμή. Θα δόσω κάθε δυνατότητα που έχω ανθρώπινη, ψυχική, σωματική. Ήδη το κάνω. Ξεκινώ απ’ τις 8 μέχρι τις 4 με μια διακοπή. Τις ημέρες που έχουμε δουλειά κατεβαίνω και το απόγευμα στο νοσοκομείο για κάποιες ώρες. Προσπαθώ να μην αποκοπώ και από τη δικηγορική μου ιδιότητα και το δικηγορικό μου γραφείο γιατί έχω οικογένεια με ένα μικρό παιδί, με ένα δεύτερο που έρχεται τώρα και δεν μπορώ ν αποκοπώ απ’ την επιστημή μου. Αλλά παρ’ όλα αυτά αντέχω κι αντέχω μέχρι τις 11 το βράδυ. Είμαι νέος, είμαι απ΄τον τόπο είμαι κομμάτι της κοινωνίας άρα αυτό που γίνεται το εισπράττω και εγώ το εισπράττει κι η οικογένεια μου κι είναι σημαντικό οι ντόπιοι να πηγαίνουν σ’ αυτές τις θέσεις γιατί το πονάνε διαφορετικά.

Δεν είμαι ξένος στη Σύμη, έχω περάσει από δω έχω μείνει μέρες εδώ έχω ρίζες μέσω της γυναίκας μου απο δω, άρα λοιπόν πονάω διαφορετικά τον τόπο και νοιώθω διαφορετικά το πάθος των ανθρώπων που δουλεύουν εδώ στον τομέα το δικό μου. Διαφορετικά νοιώθω το πάθος της Ανδρουτσοπούλου, του Ξανθού, των παιδιών που είναι μέσα και παλεύουν νύχτα μέρα, της αγροτικής γιατρού, διαφορετικά το νοιώθω και τελικά εσείς το ξέρετε από προσωπική πείρα, όποιος έρχεται σ’ αυτόν τον τόπο τον αγαπά. Το βγάζει αυτό η Σύμη.

Και νομίζω ότι αν δώσουν τα κίνητρα για να βοηθήσουν το γιατρό να έρθει, να βοηθήσουν το προσωπικό να έρθει, εγώ τελικά νομίζω ότι θα μείνει οικειοθελώς εδώ. Υπάρχουν άνθρωποι που θα 'ρθουν και θα συνταξιοδοτηθούν από 'δώ και θα το δείτε. Αρκεί ν’ αλλάξουν τα κίνητρα. Αρκει ν’ ακουστούν οι φωνές μας.

Και φανταστείτε ότι τώρα κάθεται στην καρέκλα του ένας διοιηκητής ο οποίος έχει ένα πλάνο μιας σύμβασης 2ετούς με δυνατότητα ανανέωσης και λέω ότι ο,τιδήποτε θα φτιάξω θα είναι βάσεις για να τις χαρεί ο επόμενος. Το μόνιμο προσωπικό που θα πάρουμε θα το χαρεί ο επόμενος, μπορεί βέβαια να ανανεωθεί η θητεία μου, αλλά είναι ένα παράπονο που σε πιάνει. Την ένταξη στο ΕΣΠΑ που καταφέραμε του γραμμικού επιταχυντή -που είναι το μηχάνημα εκείνο που ακτινοβολεί τους καρκινοπαθείς- θα τη χαρεί ο επόμενος, το νέο αξονικό τομογράφο θα τον χαρεί ο επόμενος. Ελπίζω να καταφέρω και πάρω και τον στεφανιογράφο για να μπορεί να γίνεται στεφανιογραφία ούτως ώστε πια και για τους ογκολογικούς και για τους καρδιοπαθείς να μην υπάρχει ανάγκη να φεύγει κανείς έξω απ’ το νησί.

Και η Σύμη είναι κοντά. Θα μπορεί να έρχεται γρήγορα και ο Συμιακός ο καρδιοπαθής ή ο καρκινοπαθής και να μπορεί να πηγαίνει στο νοσοκομείο της Ρόδου. Είναι κι ο ξενώνας που έχουμε φτιάξει που είναι έργο της Νομαρχίας και τελείωσε τώρα. Επισπεύσαμε τις διαδικασίες, βάλαμε ρεύμα, βάλαμε νερό και περιμένουμε τώρα να το ολοκληρώσουμε με την επίπλωσή του ώστε πια σιγά-σιγά να έρχεται ο συγγενής απ’ τα νησιά και να μπορεί να μένει κοντά στον άνθρωπό του. Όλ’ αυτά θα τα χαρεί ο επόμενος.

Μένει όμως στη συνείδησή μου ότι θα κοιμάμαι καλά το βράδυ, θα θεωρώ ότι έβαλα ένα λιθαράκι, έβαλα το νερό στ’ αυλάκι. Και νομίζω ότι κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επίτευγμα. Είναι και χρέος ζωής απ’ τη στιγμή που ανέλαβες μια τέτοια ευθύνη να βάλεις τα πράγματα σε μια σειρά και να πεις ότι ουσιαστικά δρομολόγησες τις διαδικασίες για να φτάσει πλέον να αισθάνεται ο Δωδεκανήσιος και ο επισκέπτης της Δωδεκανήσου ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μην γίνεται στον τόπο του.